على غضنفرى

40

مبانى تشيع در منابع تسنن (فارسى)

13 - آيه‌ى صديق ( 19 حديد ) وَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ أُولئِكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ . . . « و كسانى كه ايمان آوردند به خدا و رسولانش همان راستگويانند . . . » در تفسير اين آيه آمده است كه مراد از صديقون حبيب نجار و مؤمن آل فرعون و على است و افضل آنان على است . « 1 » 14 - آيه‌ى نجوا ( 12 مجادله ) ، يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ناجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقَةً ذلِكَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ أَطْهَرُ فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ . « 2 » « اى مؤمنان ! چون خواستيد با رسول خدا نجوا كنيد ؛ پيش از آن صدقه بدهيد ؛ اين كار براى شما بهتر و پاك‌تر است و اگر نيابيد خدا آمرزنده‌ى مهربان است . » خدا مردم را از ايجاد مزاحمت براى پيامبر منع نمود و دستور داد هركس مىخواهد با پيامبر صحبت كند صدقه دهد . به اتفاق مفسران ، كسى جز على به اين آيه عمل نكرد . « 3 » وى پس از نزول آيه يك دينار داشت ؛ آن را به ده درهم تبديل كرد و هرگاه براى كارى به حضور پيامبر مىرسيد يك درهم آن را صدقه مىداد . قرطبى از ابن عمر ، روايتى نقل مىكند كه وى آرزو داشت ؛ يكى از سه موقعيت ممتاز على را داشته باشد . اين سه ويژگى عبارت است از : كان لعلى ثلاثة لو كانت لى واحدة منهن احب الى من حمر النعم ، تزويجه فاطمة ، و اعطاء الراية يوم الخيبر ، و آية النجوى . « 4 » على بن ابى طالب خود فرموده است : در قرآن آيه‌اى است كه كسى غير من به آن

--> ( 1 ) - تفسير كبير ، ج 27 ، ص 57 ؛ تفسير بحر المحيط ، ج 7 ، ص 442 ؛ تفسير روح المعانى آلوسى ، ج 16 ، ص 145 ؛ تفسير در المنثور ، ج 5 ، ص 262 . ( 2 ) - مجادله ، 12 . ( 3 ) - ر . ك : تفسير جامع البيان ، ج 28 ، ص 27 ؛ احكام القرآن جصاص ، ج 3 ، ص 572 و . . . ( 4 ) - تفسير قرطبى ، ج 17 ، ص 302 .